İslam tarihinin en cesur kahramanlarından biri, "Allah’ın Arslanı" ve "Şehitlerin Efendisi" olarak bilinen Hz. Hamza (r.a.), Uhud Gazvesi’nde gösterdiği destansı mücadelenin ardından şehadete yürüdü. Müslümanların kalbinde derin bir iz bırakan bu şehadet, Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’i (s.a.v.) de derin bir hüzne boğmuştu.
Hz. Hamza’nın Şehadeti: Vahşi ve Hind’in İntikam Planı
Uhud Savaşı’nın en hararetli anlarında, İslam saflarının en önünde cengâverce çarpışan Hz. Hamza, stratejik bir pusunun hedefi oldu. Mekkeli müşriklerden Hind bint Utbe, Bedir Savaşı'nda ölen yakınlarının intikamını almak için köle Vahşi’ye hürriyet sözü vererek Hz. Hamza’yı öldürmesini emretti.
Uzun süre fırsat kollayan Vahşi, savaşın en karışık anında attığı bir mızrakla Hz. Hamza’yı şehit etti. Şehadetin ardından Hind’in Hz. Hamza’ya karşı sergilediği vahşet dolu tutum nedeniyle kendisine "Ciğer Yiyen" (Âkiletü’l-Ekbâd) lakabı takıldı.
Uhud Savaşı’nın Kırılma Noktası ve Okçular Tepesi
Başlangıçta Müslümanların üstünlüğü ile devam eden savaş, Peygamber Efendimiz’in kesin emrine rağmen okçuların yerlerini terk etmesiyle seyrini değiştirdi. Kur’an-ı Kerim’de bu durum Âl-i İmrân Suresi 152. ayetinde; "Dünyayı isteyeniniz de vardı, ahireti isteyeniniz de vardı" şeklinde beyan edilmiştir.
Peygamber Efendimiz’in Yaralanması
Hz. Hamza’nın şehadeti sonrası Müslüman saflarında büyük bir sarsıntı yaşandı. Bu sırada doğrudan Allah Resûlü’nü hedef alan müşrik saldırıları arttı.
-
Talha bin Ubeydullâh, gelen oklara karşı elini siper ederek çolak kaldı.
-
Ebû Talha, "Benim göğsüm Sen’in göğsüne siper olsun" diyerek Efendimiz’i korudu.
-
Ümmü Umâre, kılıç ve yayıyla Peygamberimiz’in yanında çarpışan kahraman hanım sahabelerden biri oldu.
Savaşın şiddetlendiği anlarda atılan bir taşla Peygamber Efendimiz’in mübarek dişleri kırıldı ve zırh halkaları yanağına battı. Buna rağmen O, beddua etmek yerine; "Allah’ım! Kavmime hidayet ver, çünkü onlar bilmiyorlar" diyerek rahmet peygamberi olduğunu bir kez daha gösterdi.
Hz. Hamza’nın Şehadeti Sonrası Yaşananlar
Hz. Hamza’nın şehadeti ve Peygamber Efendimiz’in öldüğü şayiası üzerine sarsılan sahabelerden Enes bin Nadr, "Resûlullâh şehit olduktan sonra artık yaşayıp da ne yapacaksınız? Haydi siz de O’nun gibi savaşarak şehit olun!" diyerek şehadete yürüdü.
Savaşın sonunda müşrikler kesin bir zafer kazanamadan geri dönmek zorunda kaldılar. Uhud Dağı’na çekilen Müslümanlar, uğradıkları bu büyük kaybın acısını ve Hz. Hamza’nın şehadetini bir "iman metaneti" ile karşıladılar.